Bakoe, Azerbeidjan: het Eurovisionsongcircus is in town, de hele Kaukasus in rep en roer, de Kaspische Zee herleeft! Met gesmeerde stembanden en de voltallige pers aan banden wordt het uitkijken naar het jaarlijks festijn waar gay pride en vrolijke vriendjespolitiek en -polemiek gezwind hand in hand de plak zwaaien. Het instituut dat ooit de rode loper uitrolde voor wereldsterren als Abba, Johnny Logan en Celine Dion, zoekt een opvolger voor Ell & Nikki. "Running Scared" heette the winning song en die had, eufemistische uitgedrukt, een eerder beperkte globale impact. 42 landen lieten zich dit jaar opnieuw strikken. Onder de deelnemers vinden we nogal grof geschut: Voor de Uk wordt levende legende Engelbert Humperdinck van onder zijn wenkbrauwen opgekrikt. Met Jedward doen de Ieren niet eens de moeite om een nieuw stel puppets op te hoesten. De Russen laten de tijd van de Kolchozen herleven en blijven in het ongewisse hoe zwaar de dodentol der oma's aan te top tegen zaterdagavond zal opgelopen zijn. De rest houdt het bij beats, synths en schaars geklede Eva's. Euro Cirque du Soleil, amaai mes oreilles! 

Het New Yorkse trio fun. is al sedert 2008 gezellig maar een beetje onopgemerkt aan de immense Route 66 van de music business aan het timmeren. Vorig jaar in september kwam het keerpunt toen de band het grandioos theatrale "We Are Young" op Youtube plaatse. Het nummer roept herinneringen op aan de stadiumrock van "We Are The Champions"! De Glee bunch coverde het nummer. Rond de jaarwisseling werd een nieuwe, redelijk destructieve en licht decadente clip gelanceerd en vanaf dan was het hek helemaal van de dam. Intussen schreef fun. geschiedenis in de USA: zes weken lang stond "We are Young" ononderbroken op nummer 1 in de download charts met een constante rate van meer dan 300.000 downloads per week! Een album bleef niet uit. "Some Nights" beantwoordt moeiteloos aan de verwachtingen en heeft met songs als "Carry on", de titeltrack en vooral "Why Am I The One" alles in huis om van fun. één van de succesrijkste acts van 2012 te maken. 

Een google search naar smeuïge anekdotes over de prille Gentse Kevin Williams leverde niet bijster veel op. Heimelijk, maar tegen beter weten in, hoopten we nog dat het onze Kevin was die een zwaarlijvig boek van 292 pagina's geschreven had over "Near Death Experiences and The Afterlife, including 62 reasons why there is nothing better on Earth than being death"! Pech, maar wat we wel vonden, stemt ons even vrolijk: Kevin dweept tegenwoordig met John Mayer, slaapt veel te weinig en staat voor "sexy guitar pop with live musicians". Onze Kevin sorteert onder de noemer "Jong Muzikaal Talent" en wordt dan ook onverholen door MNM verwend! De debuutsingle "Can't Stop Now" werd vorig jaar terstond onze playlist ingefloten. Een albumdebuut is nog niet meteen in zicht en daarom opteerden Kevin en zijn muzikanten voor het releasen van de EP "We Go Down", samen goed voor vijf ijzersterke pop/rocksongs. "Runaway" is daarvan uitgekozen als opvolger voor "Can't Stop Now".